Pratima KC – Maya Dekhen Maile (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – माया देखें मैले (गजल)

उनको नजर भित्र किन माया देखें मैले
आँखाबाट जीवनलाई झार्नु रैछ ऐले

प्रित फुल्ने सारा संसार जीत आफ्नै लाग्थ्यो
उनको मेरो मन मुटु एकै भाथ्यो जैले

जीवनभरी साथ दिने वाचा हाम्रो भाथ्यो
आसा थियो आँसु पिउनु पर्ने छैन कैले

मायाप्रीत भन्ने चिज मलाई यस्तो लाग्यो
पाएपछि पित्तल सरी हिरा हुन्छ पैले

४ मार्च २०११
बेलायत

(Sent to Sanjaal Corps via email)

Number of Views for this Poem:3045

Pratima KC – Kasari Manaun Mothers Day

प्रतिमा के.सी. – कसरी मनाउँ ‘मदर्श डे’

बाल मानसपटलमा
चेतना अंकुराउने बिहानीदेखि
तिम्रो मातृत्वको छ्हारीबाट अपहरित भएर
अधुरा सपना र अपुरा भावनाको
छालहरुमा छचल्किँदै
आँसुको बन्दकीमा परेको
यो जिन्द गी ले यस क्षणमा
तिमीलाई श्रदा गर्ने
यो दिन
म कसो गरी मनाउँ ?
हाँसेर मनाउँ वा
रोएर मनाउँ ?

तिमीले दिएको उपहार
यस जीवनको तीन चौंथाई भाग
तिम्रो मातृत्व कै अभावमा छट्पटीएको छ
रिक्तताको आँधीले झकझकाई रहेको छ
तिमीले जिम्मा लाएका आफन्तहरु
निर्दयी स्वार्थी र पराई भैसकेका छन
नीरिह मानव प्राणीको रुपमा
असुरक्षित भएर बाँच्नु पर्दा
धैर्यताको बाँध फुटी
मनभित्रको सुनामीले
आतंक मच्चाएको छ
आमा शब्दबाट परिचित नहुनुको विवशताले
सिंगो जीवन काकाकुल भएको घडीमा
म कुन शब्द सौगातले
तिमीलाई श्रदा गरुं
बताऊ आमा !
यो दिन
कसरी ग्रहण गरुं ?

तिम्रो काखमा लुटुपुटु गर्ने
ईच्छाहरु उहिल्यै निमोठीएका थिए
समयले उमारेका कलिला भावनाहरु
भताभुङ्ग र लथालिंग भएका थिए
औंसीको कालो बादलले घेरेको
त्यो क्षण अति दुखिरहन्थ्यो
निरन्तर दुखिरहन्थ्यो
अहिले पनि त्यसरी नै दुखिरहेको छ
हरेक पाईलामा अभाव खड्किरहेको छ
कहिल्यै खाटा नबस्ने यो घाउ
जिन्दगीको अन्तेष्टिसम्म
बल्झिरहने छ चहराईरहने छ
यहीं दुखेको आत्मा र भिजेका परेलीबाट
तिमीलाई श्रदासुमन /

जे जसो भए पनि
तिमीले मानव जीवन दियौ
म मानव जीवनको संघर्षशिल मैदानमा
अनबरत रुपमा बेहिसाब पछारीए
सत्यको नजिक रहेर
जीवनको लडाईं लड्न सकुं
यत्ति नै मेरो माग छ तिमीसंग
मनको आन्दोलनलाई लुकाउन खोजेर पनि
‘मदर्श डे’ को चहलपहलले मनलाई
अलिकति उक्काईदियो दुखाईदियो
नचाहँदा नचाहँदै पनि म शब्दमा
पोखिन खोजें
रित्तिन खोजें
भनिदेउ आमा मलाई
यो दिन कसरी मनाउ ?
आँसुमय भएर मनाउ वा
अभावको पिङमा मच्चिदै
उधारो हाँसो हाँसेर मनाउ
भनिदेउ आमा मलाई
मदर्श डे
कसरी मनाउँ ?

२ अप्रिल २०११
बेलायत

Number of Views for this Poem:6748

Pratima KC – Parai Ko Mato Mathi (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – पराईको माटोमाथि

आज भोलि पर्सि भन्दै भाका सरिराछ
पराईको माटो माथि आँशु झरिराछ

अग्लो थियो आदर्शको सगरमाथा
घरि घरि ठेस लाग्दा मन मरिराछ

बाध्यताको हुरीले प्रदेशमा धकेल्यो
गाउँघर देश सम्झी पीर परिराछ

बिर्सिएर आफन्त चर्को मजदुरीले
पसीना र आँशु बगी आल भरिराछ

हिजो अस्ति स्वाभिमान बोल्ने छातीभित्र
आज धेरै दुविधाले राज गरिराछ

बेलायत
५ फेब्रुअरी २०१२

Number of Views for this Poem:1712

Pratima KC – Shanti Ko Kulo (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – शान्तिको कुलो

खडेरीले बाली खायो बलेन खै चुलो आज
कता सिंचाई गर्दै होला शान्तिको कुलो आज

सललल बग्ने कुलो छिमेकीले आँखा लाए कि
कि कुल्लीले नै मुहानमा बाँध हाल्न भुलो आज

अभिमान र आतंकले खेतमा सिंचाई गर्दा गर्दा
अशान्तिको फसल पनि भएको छ ठुलो आज

शान्ति र अशान्तिका धेरै कुला बगिरहेछन
जोखेको छ किसानले तर मौन रह्यो तुलो आज

चेपे नदीमा दुध बगाउने आमाको मातृत्व उस्तै छ
पबित्र सेती र कालीहरुमा सन्तानको रगत घुलो आज

प्रकृतिले साथ दिए पानी पर्ला मूल पलाउला
भन्ने हाम्रा आशाहरु हुने हुन कि धुलो आज

*****
१० जनवरी २०११ / बेलायत
(Sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:1558

Pratima KC – Aanshu Jharera Padhen Maile (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – आँसु झारेर पढें मैले

गाउँ वस्ती र मानवीय पिडा आँसु झारेर पढें मैले
नेपाल आमाको रक्तिम छाति आँसु झारेर पढें मैले

जिन्दगीको अविरल यात्रामा भोगिएका ती भयाबह
कालखण्ड त्यो युद्धलाई हलगोरु झैं नारेर पढें मैले

मानब वधशाला जस्तै लाग्ने निर्दोस बस्तिभित्रै पनि
मानिसकै रगतको महासागर तारेर पढें मैले

गुमाएर प्रियतम बेहोसिमा बाँचेकी प्रियतमाको
गहिरो प्रीतगाथा मनलाई अति मारेर पढें मैले

बाबुआमा गुमाउने तिनै निर्दोष अबोध बालकको
अनिस्चित भविस्यमा प्रश्नै प्रश्न उमारेर पढें मैले

मुटुको टुक्रा सरह सन्तान गुमाउने तिनी आमाको
भल्भल्ती बगेका आँसु मुटु बाहिर सारेर पढें मैले

जीवनको बैशाखी लुटिएका ती असक्त बुढा बाबाको
बेसहारा जीवन आफ्नै सम्झेर धिक्कारेर पढें मैले

आफन्त गुमाएर बाँचेका बाँकी आफन्तजनहरुको
पुस्तौं पुस्ता बल्झिरहने घाउलाई हारेर पढें मैले

नमर्नु नबांच्नु घायल जीवन जिउनेहरुको पनि
दुखेको दृस्य असैय पिडा नजिक पारेर पढें मैले

आफ्नै घर खेतबारी बाटो पँधेरो युद्धमैदान बन्दा
सुन्यतामा हराएको बस्ति बादल फारेर पढें मैले

(नेपालमा चलेको १० बर्से युद्धको पृष्ठभूमिमा तत्कालिन समाजको अबस्था चित्रित गर्दै रचित गजल)
२८ मार्च २०११

(This Gajal was sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:1626