Pratima KC – Shanti Ko Kulo (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – शान्तिको कुलो

खडेरीले बाली खायो बलेन खै चुलो आज
कता सिंचाई गर्दै होला शान्तिको कुलो आज

सललल बग्ने कुलो छिमेकीले आँखा लाए कि
कि कुल्लीले नै मुहानमा बाँध हाल्न भुलो आज

अभिमान र आतंकले खेतमा सिंचाई गर्दा गर्दा
अशान्तिको फसल पनि भएको छ ठुलो आज

शान्ति र अशान्तिका धेरै कुला बगिरहेछन
जोखेको छ किसानले तर मौन रह्यो तुलो आज

चेपे नदीमा दुध बगाउने आमाको मातृत्व उस्तै छ
पबित्र सेती र कालीहरुमा सन्तानको रगत घुलो आज

प्रकृतिले साथ दिए पानी पर्ला मूल पलाउला
भन्ने हाम्रा आशाहरु हुने हुन कि धुलो आज

*****
१० जनवरी २०११ / बेलायत
(Sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:1515

Pratima KC – Aanshu Jharera Padhen Maile (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – आँसु झारेर पढें मैले

गाउँ वस्ती र मानवीय पिडा आँसु झारेर पढें मैले
नेपाल आमाको रक्तिम छाति आँसु झारेर पढें मैले

जिन्दगीको अविरल यात्रामा भोगिएका ती भयाबह
कालखण्ड त्यो युद्धलाई हलगोरु झैं नारेर पढें मैले

मानब वधशाला जस्तै लाग्ने निर्दोस बस्तिभित्रै पनि
मानिसकै रगतको महासागर तारेर पढें मैले

गुमाएर प्रियतम बेहोसिमा बाँचेकी प्रियतमाको
गहिरो प्रीतगाथा मनलाई अति मारेर पढें मैले

बाबुआमा गुमाउने तिनै निर्दोष अबोध बालकको
अनिस्चित भविस्यमा प्रश्नै प्रश्न उमारेर पढें मैले

मुटुको टुक्रा सरह सन्तान गुमाउने तिनी आमाको
भल्भल्ती बगेका आँसु मुटु बाहिर सारेर पढें मैले

जीवनको बैशाखी लुटिएका ती असक्त बुढा बाबाको
बेसहारा जीवन आफ्नै सम्झेर धिक्कारेर पढें मैले

आफन्त गुमाएर बाँचेका बाँकी आफन्तजनहरुको
पुस्तौं पुस्ता बल्झिरहने घाउलाई हारेर पढें मैले

नमर्नु नबांच्नु घायल जीवन जिउनेहरुको पनि
दुखेको दृस्य असैय पिडा नजिक पारेर पढें मैले

आफ्नै घर खेतबारी बाटो पँधेरो युद्धमैदान बन्दा
सुन्यतामा हराएको बस्ति बादल फारेर पढें मैले

(नेपालमा चलेको १० बर्से युद्धको पृष्ठभूमिमा तत्कालिन समाजको अबस्था चित्रित गर्दै रचित गजल)
२८ मार्च २०११

(This Gajal was sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:1612

Pratima KC – Parai Ko Mato Mathi (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – पराईको माटोमाथि

आज भोलि पर्सि भन्दै भाका सरिराछ
पराईको माटो माथि आँशु झरिराछ

अग्लो थियो आदर्शको सगरमाथा
घरि घरि ठेस लाग्दा मन मरिराछ

बाध्यताको हुरीले प्रदेशमा धकेल्यो
गाउँघर देश सम्झी पीर परिराछ

बिर्सिएर आफन्त चर्को मजदुरीले
पसीना र आँशु बगी आल भरिराछ

हिजो अस्ति स्वाभिमान बोल्ने छातीभित्र
आज धेरै दुविधाले राज गरिराछ

बेलायत
५ फेब्रुअरी २०१२

Number of Views for this Poem:1689

Pratima KC – Khushi Ko Barko Odhera Aau (Nepali Gajal)

प्रतिमा के.सी. – खुशीको बर्को ओडेर आउ

शान्ति सुरक्षा माया र सद्भाव जोडेर आउ यसपाली तिमी
प्रेमको चोलीमा खुसीको बर्को ओडेर आउ यसपाली तिमी

महिला पुरुष जात धर्म भन्दै किन भैरहेछ यो भिन्नता
विभेदको ठुलो पर्खाललाई फोडेर आउ यसपाली तिमी

मानवले मानवको अस्तित्व बुझ्ने महाज्ञानको शिक्षा दिन
मानव अज्ञानताको जंजीर तोडेर आउ यसपाली तिमी

तीतोपिरो देखिन्छ जताततै नेपाली आकाश धर्तिमा पनि
बैमनस्यताका ऐजेरुहरु गोडेर आउ यसपाली तिमी

सबै नेपाली तन मनहरुलाई सुख समृद्धि दिलाउन
अलिकति कतै गन्तब्य तिम्रो मोडेर आउ यसपाली तिमी

दुई हजार अठसट्ठी ! तिम्रो स्वागत गरिरहेकाछौं हामी
रिस राग अनि स्वार्थका लड्डू छोडेर आउ यसपाली तिमी

१ बैशाख २०६८ / (नयाँ बर्ष २०६८ को उपलक्ष्यमा रचित )
(Sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:2181

Pratima KC – Aghoshit Yuddha

प्रतिमा के.सी. – अघोषित युद्ध

एउटा अघोषित युद्ध
चलिरहेछ
निरन्तर चलिरहेछ
शताब्दियौं देखि आजसम्म
हो त्यो अघोषित युद्धमा
बमहरु निस्क्रिय छन
बन्दुकहरु सुतेका छन
बारुदको धुवाँ अल्मलिएको छ
अरु बमहरु साथी बमको प्रतिक्षामा
टोलाइरहेका छन
तर पनि
घनघोर युद्ध चलिरहे कै छ /

यस युद्धमा हजारौं मरेका छन
तर कसैलाई शहिद घोषणा गरिएको छैन
लाखौंको आँसु बगेको छ
तर आँसु रित्तिएको छैन
यस युद्धका मागपत्रहरु
धर्म र सामाजिक संस्कारका अदालतमा
पेश गरिएका छन
मानवीय न्यायको कठघरामा उभ्याईएको छ
बिना निश्कर्ष
अनिणयको बन्दीमा यी मानवहरुलाई
त्यसैले
यो युद्ध लगातार चलिरहेको छ /

यो युद्धले तपसिलका कामहरु
हडताल चक्काजाम ढुंगामुढा अपहरण
फिरौदी जेल नेल सजाँय केहि गरेको छैन
हाम्रो राज्य सत्तामा दर्ज नभएको
यस युद्धले
धर्म संकारका मेसिनगनसंग
निसस्त्र जुधेको छ
सामन्ती संस्कारका अस्त्रहरुले
क्षत बिक्षत पारिएको छ
मानवीय विभेदको हथकडी लगाईएको छ
यो युद्धका सिपाहीहरुलाई /

हो यो युद्धका जनताको
स्वतन्त्रताको हनन गरिएको छ
स्वविवेकमा प्रतिबन्ध लगाईएको छ
बिचार, भावना र चेतनालाई दमित गरिएको छ
बिक्रीमा राखेको वस्तु सरह
किनबेच गरिएको छ
जसले जे चाह्यो त्यहिँ हुने
निर्विकल्प नीरिह प्राणीको रुपमा
उपभोग गरिने यीनिहरुको
सदियौं देखिको युद्ध
मौन मौन छ /

हो यसरी नै,
मानवीय प्राणीको पहिचान स्वरूप
परिवर्तनशिल सभ्यताको क्षितिजमा पुग्न
निरन्तर समयको पर्खाइमा
एउटा मौन र अघोषित युद्धको
बिगुल बजिरहेको छ
अन्तर मनको सन्नाटाभित्र
हो त्यो युद्ध चलिरहेको छ
अघोषित युद्ध
ती युद्धका निसस्त्र लडाकु हुन
हाम्री आमा दिदी बहिनी
समस्त नेपाली महिला /

रुपन्देही
हाल: बेलायत
२७ फेब्रुअरी २०११

(Sent to Sanjaal Corps Via Email)

Number of Views for this Poem:1790