Dr. Biswadeep Adhikari – Dhungama Thikkiyeko Paani

डा. विश्वदीप अधिकारी – ढुङ्गामा ठोक्किएको पानी

नर्तकीहरूको नाचमा
कोही छमछम नाच्छन्
कोही यताउति खुर्र दगुर्छन
सङ्गीतले कहिले
दोहोलो पारेर नचाउँछ
कहिले नाच्दा नाच्दै टक्क
अड्याइदिन्छ ।
पाखा पर्वतबाट ओरालो लाग्ने
पानी पनि त्यसैगरी
कहिले खुर्र दौडन्छ त
कहिले टक्क अडिएजस्तो भान पार्छ
कहिले कलकल गर्छ
कहिले सुसेली रहन्छ
कहिले ढुङ्गामा ठोक्किएर फर्कन्छ ।
ढुङ्गामा ठोक्किएको पानीको
तरङ्ग हेर्न लायक हुन्छ
यसले बनाउने
आफ्नो आकार
वास्तवमा वर्णन गरेर बुझिँदैन
त्यो त ढुङ्गामाथि बसेर
आँखैले हेर्नुपर्छ ।
ढुङ्गामा ठोक्किएर
अलिकति पछाडि फर्केर
फेरी अगाडि बढ्ने
पानीको दृष्य
कहिल्यै एकतमासको भएन
किनभने त्यो दृष्यमा
पानी सधै नयाँ हुन्छ ।
ढुङ्गाको अगाडि हान्निएर आउने
हरेक नयाँ पानीले
ढुङ्गामा ठोक्किन पाउँछन्
त्यहि द्वन्द्व
कहिले सौम्य भइदिन्छ
कहिले रौद्र भइदिन्छ
कहिले पानीले
ढुङ्गा ठेलिरहेको हुन्छ
कहिले ढुङ्गाले
पानी फर्काइरहेको हुन्छ ।
नाङ्गो आँखाले
देख्ला नदेख्ला
तर त्यो द्वन्दले पनि
परिणाम त ल्याइरहेछ
त्यो पराजय पनि हो र
त्यो आनन्द पनि हो
किनभने ढुङ्गामा
पानी ठोक्किएपछि मात्र यस्तो हुन्छ ।
नर्तकीहरूको नाचमा
कोही छमछम नाच्छन्
कोही यताउति खुर्र दगुर्छन ।

Related Articles:


Sanjaal.com is owned and maintained by Sanjaal Corps, Nepal. The company offers Web hosting and Domain Registration Services, IT Solutions and Business Analysis. Sanjaal Corps develops Open Source Software Development for Android Based Smartphone and Tablet Devices in addition to providing Technical Solutions.We also offer customized data backup, data recovery, data hosting and voip solutions.

Number of Views for this Poem:2844

Dr. Biswadeep Adhikari – Bandhak Pareko Jindagi

डा. विश्वदीप अधिकारी – बन्धक परेको जिन्दगी
(मधुपर्क असार, २०६७)

औंसीको रातमा लेकमा बसेर
बेसीको धिपधिपे उज्यालो देख्नेलाई
लागेको होला
शहरीया मोराहरूलाई के विधि सुख
आफूलाई भने जून पनि नलागेर
बौलाउनु परेको छ ।
तर हे लेकाली दाइ
तिम्रो त्यो ठम्याई भ्रम मात्र हो
म बेसीमा नाममात्रको शहरीया
भएको छु
म त तन्नम
बुझ्यौ एकदम तन्नम ।
कमसेकम तिमीसँग त
चौंरीका गोरस छन्
लेकाली आलु छन्
रायोको साग पनि बाक्लै होला
म शहरीयासँग के छ र !
तिमीले शहरतिर र्फकदा देखेको
त्यो धिपधिपे उज्यालो
बिजुली भन्ने ठानेका होउला
यो त त्यहाँ तिमीले बालेको
चौंरीको घ्यूको उज्यालोभन्दा पनि तन्नम
मैनबत्तीको हो ।
तिमीलाई थाहा छैन होला
अचेल शहरमा बिजुली बत्ती छैन
मट्टतिेल छैन
राशन छैन
पाएर खाने आगो पनि छैन
जीउधन सबै सरकारले लिएको छ ।
म र मजस्तै
सबै शहरीयाको जिन्दगी त
बन्धकमा परेको छ
माघको हिउँदमा तिमीजस्तै
हामी पनि काँप्यौ
अब
उखरमाउले गर्मीमा
लामखुट्टेसँग मीत लगाएर
तरतर पसिना काढ्नु पर्नेछ ।
अब हेर शहरको यस्तै चाला हो भने
तिम्रो लेक र हाम्रो बेसीमा
केही फरक हुने छैन ।
हे लेकाली दाइ
तिम्रो साथमा त अलिकति भए पनि
चौंरीको घ्यू छ
औंसीको रातलाई छिचोल्ने
उज्यालोको घेरो हाल्न
तर औंसीको रात चिर्न खै
हामीसँग के छ ?
सबै सुख्खा लागेको छ
हाँडाचिण्डा रित्ता छन्
बस मोटर थन्केका छन्
यसैले आजकाल
सुत्ने, पढ्ने, हिँड्ने कुनै पनि काम
हाम्रो हातमा छैन
बन्धकमा परेका छौँ हामी
युधिष्ठिर पासा बन्धकमा परेजस्तो ।
यो अमानवीय बन्धकभन्दा
हेर तिम्रो लेकको स्वतन्त्रता
क्या रमाइलो
सम्झना मात्र पनि आनन्द आउँछ
यो बन्धक परेको जिन्दगी के जिन्दगी ?
तिम्रो कोलाहलविनाको
शान्त जिन्दगी पो जिन्दगी ।
लेकाली दाइ
बिर्सेर पनि बेसी हुँदै शहर नपस
भूल गर्‍यौ भने
तिमी पनि हामीजस्तै कैदमा पर्नेछौ
म हामी सरकारी बन्धकमा परेजस्तै ।
बरु अब तिमी हाम्रो बन्धकमा पर्लाउजस्तो छ
हामी बेसीबाट लेकतिर उक्लने तरखरमा छौँ
ल है दाइ
दूध, घ्यू अलि बढाउनु
फेरि पनि दुःख तिम्रै भागमा पर्ने भो ।

Related Articles:


Sanjaal.com is owned and maintained by Sanjaal Corps, Nepal. The company offers Web hosting and Domain Registration Services, IT Solutions and Business Analysis. Sanjaal Corps develops Open Source Software Development for Android Based Smartphone and Tablet Devices in addition to providing Technical Solutions.We also offer customized data backup, data recovery, data hosting and voip solutions.

Number of Views for this Poem:2844