Prakash Dhamala – Samjhana Surgery

“क्षितिजकोमित्र” प्रकाश धमला – सम्झना सर्जेरी

बिहानै ५ बजे तिर लाक्पा, ठुले भाई , तिल्चन
मलाई बोलाउन आउथे
जेठा छिटो उठ  न कस्तो जाडो भै सको
अह! आज त सलाई पनि बोक है
आज तिम्रो टन …..
ठुले! हिजो को भन्दा पनि टाडा जानु पर्छ ल
हामीले मात्र आगो ताप्ने नि
साले बनजाचे पनि नपुग्ने ठाउमा जानु पर्छ
ए! सुन त आमाले नदेख्ने  गरि एउटा सिखर, खुकुरी,
नभए बिजुली सम्म पनि बोक है …….
यस्तै थियो मेरो या हाम्रो बाला पन
साच्चै पराले झुप्रो भए पनि हाम्रो घर थियो
ममता थियो, साथी भाई थिए ,
पानी बर्सेनि चुयेपनी हामी खुसि थियेउ
निस्फिक्री किन किन रमाई राको हुन्थियोउ
सायद माटोले हामीलाई चिनेको थियो या
हामीले माटोलाई चिनेको थियोउ |

हाम्रो साझा कोठा , हाम्रो सबैको कोठा
तिल्चनले  किर्तन रूम भंथियो
लाक्पा ले सितिंग रूम भंथियो
ठुले भाईले हाम्रो माथ्स प्राक्टिस रूम भंथियो
जे भने पनि सिमित एउटा कोठा थियो
वरी परि बासका भाटाले बारेको
एक तिरको  भित्ता भरि गान्धीको, बुद्धको, बिष्णुको, येशुको
लिंकनको  , ठाकुर बाबाको, राजा बिरेन्द्रको
फ्रम गरिएका तस्विरहरु थिए
अर्का तिरको भित्तामा निगेरा फल्स,
ओपेरा होउस, ताजमहल, ग्रेअट पिरामिड,
फेवाताल, मोनालिसाका तस्बिर  हरु थिए
अनि क्लास  २   मा  हुदा
सन्तबीर  दाई ले देनु    भएको  भुटानको मेप|

साच्चै समाचारपत्रले सजाको  हाम्रो कोठाको
प्रतेक खबर पत्रिकामा साथीको सम्झना थियो,
आमाबाबाको माया थियो, छर छिमेकको प्यार थियो
पुराना   पुराना  टालाहरुमा पनि देशको  याद आउथ्यो
तर अहिले यो बिरानो देशमा न त साथी भाई छन्
न त तस्विर हरु नै फ्रम गर्न मन पर्छ
यहाँ न कसैले बुद्ध चिन्छां  न कसैले ले दुख बुझछन्
अहिले को मेरो कोठा खाली छ, सुन्य छ
एउटा लाटो भाडाको बुढो खाली कोठा जस्तो
हरेक साझ उही ठाउको याद आउछ
हरेक बिहान मलाई उही सिसू घारी मा आगो तापू तापू लाग्छ
यो मुलुक मा आगो नतापेको वर्ष पो भएछ
हिजो मात्र कोठाको बार्दलीमा  मगन्ते कुर्सीमा बसेर हेरे
माटो, हावा, पानी, आकाश, घाम, जुन ,
लाग्यो समान  रहेछन ….. उता को या यता को
मलाई रातहरुमा सम्झना यादका  फुलहरु बोकेर
बिउझौन आउछिन
अनि भन्छिन तिमीले मलाई किन सधै बोलौछौ ?
तिम्रो समिपमा यो समय मलाई बस्न अधिकार छैन
म तिम्रो लागि खतरा रोग  भैसके … तिमीलाई था छ ?
म झस्कन्छु ,,,, म आतिन्छु
हतार हतार अस्पताल जादैछु र भन्दै छु डाक्टर लाई
डाक्टर साहेब म सम्झना सर्जेरी गर्न चहान्छु |

(Sent to Sanjaal Corps via Email)

Number of Views for this Poem:1290

Bishnu Nanda Chamling – Ful Ko Thunga (Nepali Gajal)

बिष्णुनन्द चाम्लिङ – फूलको थुङ्गा (गजल)

फूलको थुङ्गा तिमीमा फालेर लेख्दैछु एउटा गीत
बैशालु माया तिमीमा गालेर लेख्दैछु एउटा गीत

थिएन रङ्ग जीवनको हरेक बसन्त ऋतुहरूमा
सुनौलो रङ्गमा भवना ढालेर लेख्दैछु एउटा गीत

तिम्रो यादले सताउँदा हरेक सुन्सान रातमा
अन्धकार रातमा दियालो बालेर लेख्दैछु एउटा गीत

रहर र आशाको भारीले फाटि सक्दा जिन्दगी
पिडाहरू पलाउने मुहानै टालेर लेख्दैछु एउटा गीत

Number of Views for this Poem:3255

Rabindra Nath Thakur – Jal-Bihar [From Geetanjali]

हामी दुवैले परस्पर गुप्त प्रतिज्ञा गरेका थियौँ, एउटा डुङ्गामा
केवल तिमी र म बसेर स्वच्छन्द जल–विहार गर्नेछौ,
हाम्रो तीर्थयात्रा कुन देश अनि कुन लक्ष्यको निम्ति होला, यसको
विभिन्नता संसारभरका कसैलाई ज्ञात हुँदैन ।
त्यस किनारविहीन सागरमा बग्दै म तिम्रो श्रवणोत्सुक कानमा गीत
सुनाउँछु । त्यो गीत सागरका उन्माद तरंगहरु झैँ छरपुष्ट हुन्छ अनि
शब्दको बन्धनदेखि मुक्त भएर केवल स्वर–लहरी बन्नेछ !
के अझै त्यो समय आइपुगेको छैन ? अब पनि कर्तव्य कर्म के
समाप्तभएका छन् ?
हेर ! सन्ध्या समुद्रको किनारमा झरिसकेको छ अनि धमिलो
उज्यालोमा समुद्र–विहारी पक्षी पखेटा फर्फर् गर्दै आङ्खना
गुँडमा फर्किरहेका छन् ।
कसले जान्दछ र यो निर्मम जंजीरबाट मुक्त हुन्छ अनि अस्ताउन
लागेको सूर्यको अन्तिम रश्मिझैँ हाम्रो डुङ्गाले राती स्वतन्त्र जलविहार
गर्न प्रस्थान गर्ला ?

Number of Views for this Poem:2710

Manoj Kafle (Mansoon) – Mero Jeevan Fulauna

मनोज काफ्ले मनसुन – मेरो जीवन फुलाउन

मेरो जीवन फुलाउन मिठो सपना बुन्थ्यौ होला
तिम्रा मनका बहहरू मैसँग त धुन्थ्यौ होला

न त केही पाई गयौ न त केही लिई गयौ
जिउँदो भए मेरा स्वामी मैसँग त रुन्थ्यौ होला

नाम लिई बोलाउने मनको चाह मन नै रह्यो
कर्म रैछ सिसा जस्तो फुटेको त सुन्थ्यौ होला

खरानीमा देह मिल्यो भाँचीगए सपना पनि
जीवित भए मेरो ब्याथा तिम्रो मनले गुन्थ्यौ होला

न त मसाल छुन पाएँ न त पानी मुखमा हाल्न
दागबत्ती दिन पाइन पवित्र त हुन्थ्यौ होला

मनसुन

Number of Views for this Poem:1955

Komal Shrestha – Rahanchha Rahanna

कोमल श्रेष्ठ – रहन्छ रहन्न ?

बिना उत्सव पनि
गुरास फूल्थ्यो
मेचीकालीमा
अब यसरी फुल्छ फूल्दैन ..?.
जात जाती भाषा भाषी
मिलेथ्यो नङमासु झै
अब यसरी
मिल्छ मिल्दैन …. ??
मान्छेहरु
कन्चन कलकल नदीका अभिषेकमा
मन्दिर मस्जीद गुम्बा चर्चमा
झुम्थ्ये झुल्थ्ये
अब यसरी
झूल्छ झूल्दैन ..???
बर्चस्व हिमालको
ताज विश्वको
अटल अखण्ड
रहन्छ रहन्न ?????

Number of Views for this Poem:1081