बि जे बान्तवा – युवा चिन्तनको आवस्यक्ता छ!

झगडा, मारामार्,कुटाकुट अनि सधैं बैमनष्यता यी शब्दहरु कति त्रसित शब्दहरु हुन्, जहिले पनि प्राणीलाई समस्यामा अल्झाउने यी शब्द्ले दु:ख दिरहेको हुन्छ। हामी कहिल्यै सोच्दैनौ कि यो गरेर हामीलाई कति फाईदा हैन बेफाईदा तिर नै धकेलिरहेको हुन्छ भनेर। हाम्रो देशको परिपेक्ष्यलाई हेरौ, अब पेट्रोल छैन तर त्यही पेट्रोल बालेर बिरोध जनाउन भ्याएकै छौं। हाम्रो देशमा त्यती प्रसस्त सवारी साधन छैनन्, त्यही सवारी साधन दिनका दिन टोड्न भ्याएकै छौं। घर भत्काउन सिसा फुटाउन, भएका राम्रा चीज टुटाउन फुटाउन धेरै छिटो छौ हामी, हुन त हामीमा सबैमा सहयोग को भावना सबै मा आपसी मेलमिलाप भए जमानाको को जापान र सपनाको स्विट्जरल्याण्ड र सिंगापुर भै हाल्छ नि, फेरी यती का धेरै बिकास हाम्रो हाम्रो देशमा भयो भने के भन्छन नि नेपाली उखान के लाइ घ्यु नपचेको झैं पो होला कि। हामीले कसैको रिस् कुनै चीज टोडेर शान्त पर्नु भन्दा हामीले त्यसको उपाय कसरी हुन्छ त्यो लगाए शायद हामीमा भोक, अनिकाल्, महङ्गी जस्तो रोग बाट टाढै रहने पो थियौ कि?? ल आज एउटा चालकको लापर्बाहिले केहि दुर्घट्ना भयो, हामी त्यसको रिस् त्यो गाडी माथि पोख्छौं तर त्यो निर्जिब गाडीको के दोष? हामी सोंच्छौ मैले त्यसलाई ड्याङ्ग घाटा पुर्‍याएँ तर कहिले पनि गाडी मालिक घाटामा हुदैन उस्ले त्यो गाडीको पुर्ति गर्ने दिमागमा हुन्छ अनि त्यहिं त्यो दिमाग परिचालन् गर्छ, यो सबैको परिणाम भनेको भाडा बढ्नु, थोत्रा थोत्रा सवारी साधन धेरै हुनु,अरु देशमा बिभिन्न एअरकोन सिस्टम को सवारी साधन हुन्छन तर हाम्रो नेपालमा त्यो प्रकारको साधन किन छैनन ? ? ? दुनियाँमा भएको हाम्रो देशमा किन छैनन ? शायद हामी जोडन मा भन्दा टोड्नमा धेरै आकर्षित हुन्छौ त्यसैले ठुला ठुला ब्यापारीले पनि कहाँ थोत्रा कहाँ सेकेन्ड हेण्ड सबै त्यता तिर मात्र ध्यान दि रहेका हुन्छन । अनि त्यो थोत्रो सवारी साधनले बिभिन्न बायु प्रदुषण अनि बायु प्रदुषण सँगै भित्रीने बिभिन्न रोगहरु बिशेष गरेर छाला सम्बन्धी एलर्जी हरु मुख्य रुपमा पर्दछन। बायु प्रदुषणको कारण फोक्सो सम्बन्धी रोगहरु पनि लाग्ने हुन्छन। जसको उपचारको हामीले धेरै नै खर्चिनु पर्ने हुन्छ। हामी ले गरेको ५ मिनटको कामले हामीलाई बिभिन्न क्षती बेहोर्नु पर्ने हुन्छ। हामीले जहिले पनि शान्ति रोप्न सिक्नु पर्छ। हामीले शान्ति रोप्यौं भने अबस्य शान्तिनै पाउछौं तर हामीले हिंसा र आतंक रोप्यौ भने अबस्य अफ्गानिस्तान, इराक र प्यालेस्टाइनको गाजा क्षेत्र जस्तै बाह्रै महिना युद्व त्यसपछि आइपर्ने रोग भोक सोक लाखौं समस्याले गजेटन पछि पर्दैन। अहिले यहाँ समस्याको रुपमा उभिएको बिभिन्न प्रदेश को बारेमा आफु आफै बलवान्, शक्तिशाली बनाउने होडबाजीमा हाम्रो देश नै खोक्रो भैसकेको छ । खाद्य पदार्थ किन्ने दबाई पानी गर्ने सम्पत्ती गोला, बारुद्, र आफ्नै दाजु भाइको छाती छेड्ने तिखो संगिन खरिद गर्दा सबै स्वाह भएको छ।

नेपाली समाज मा चली राखेकै एउटा उखान पनि छ ।”भाइ फुटे, गवार लुटे” के यो उखान झुठो हो त यो धेरै नै सही छ मष्तिस्कको चस्मा लगाएर हेर्दा। हामी झगडा गर्छौ एक्-आपस फाईदा कस्लाई तल्लो घरे मुखियालाई खोला पारीको साहु महाजन लाई। हो कुनै पनि कुबिचार बोकेर बसेका छिमेकी हरु कहिल्यै एउटा घरमा दाजुभाइ मिलेर बसेको हेर्न सक्दैनन। अनि दाजु भाइ बिचमा फाटो ल्याउने काम गर्छन। किनकी फाईदा कस्लाई हुन्छ त, त्यही साहु महाजन लाई किनकी त्यो घरको सम्पूर्ण बस्तुमा उनिहरुको आँखा गाडीएको हुन्छ। हामीलाई थाहा छ र पनि के को कमि कमजोरी छ? अहिलेको युवा बर्गमा चिन्तन मनन गर्नु पर्ने आबस्याक छ। युवा जोस् जाँगर संगै थोरै युवा चिन्तन भैदिए आजको यो बिग्रदो स्थिती शायद झनै बिग्रने थिएन। युवा भनेको कुनै पनि देशको मुल हड्डी हो जस्को बिना कुनै काम सम्भब हुँदैन, तर यसको त्यो मतलब होइनकी युवाहरुले आफ्नै घरमा बम फुटाउने कोलाहल मच्चाउने, आशान्तिको माहौल ल्याएर शत्रु हसाउँने।

आजको हाम्रो युवाहरु ले सोंच्नु पर्ने, मनन गर्नु पर्नेछ। शान्तिको लागि गौतम बुद्व नै जन्मिनु पर्दैन्, बिकासको नमुना हेर्न स्वीट्जरल्याण्ड नै पुग्नु पर्दैन। हामीले गर्यौ भने के हुँदैन होला ? ? ? ॠषिमुनी गौतम एउटा हामी जस्तै मानब उनको बिचार र व्यबहारले भगवानको रुप मानिन्छ। आज तपाईंहरुले पनि आफ्नो क्षेत्रलाई शान्तिप्रिय बनाउनुस् त तपाईंको नाम टाँगिने छ कि त तपाईंले गरेको देन प्रती त्यहाँको जन-मानसमा। दक्षिणी अमेरिकन अब्राहम लिंकन को बारेमा त पढ्नु भएकै होला उ पनि एउटा मान्छे जब आफ्नो देशको बिसंगती र बैमनष्यताको बिरुद्वा चालेका कदमले आज कति माथि छ अब्राहम को नाम। त्यसैले हामीले हाम्रो श्रीजना आफैले गर्नु पर्छ, हामीलाई थाहा छ हामी कति घाटामा छौ तै पनि हामीमा के को अभाब छ त ? ? तल्लो घरे मुखियाले टन्न ५२-५३ हजार हेक्टर जमिन ओगट्दा सम्म चुपचाप बरु आफु आफु लडेर टन्न आफ्नै खति, त्यसैले आजको युवाले के सोच्नु पर्छ ? ? आजको युवाको लागि के आबस्याक छ ? ? चिन्तन्, मनन ? ? के को आबस्याक छ । यो जमाना एक पल्ट फेरी त्यस् बिषयमा सोचे केही राहत मिल्थ्यो कि ?

-बि जे बान्तवा / भोजपुर