Nepali Poem - Jayanti Spandan - Kina Rundai Chhan Atma Haru

[cosmiccollisions]

सडकका पेटी-पेटीबाट
असङ्ख्य मानव आत्माहरु
पाइतालै पिच्छे निःशब्दता बोकेर
स्वपीडन र परपीडनको व्यथासँगै
प्रश्नवाचक आँखाले सोधिरहेछन्
"हाम्रो देश खोइ -"

इज्जत र समृद्धिको मातमा
क्रान्ति र अस्तित्वको नाममा
मेरो देशमा किन घट्छन् ?
हारजङ र खाराहरु
देशभित्रै किन रुन्छन् ?
रुकुम र नौमूलेहरु
किन घोप्टो पर्छन् ?
बिचौर, तारुक र टक्सारहरु
आर्यघाट ! कति माग्छौ मेरा प्रियजनका लासहरु !

जननिर्वाचित सरकारको प्रजातन्त्रमा
बहुदलिय व्यवस्थाको सोकेसमा
किन लुक्छन् ?
धमिजा र लाउडाहरु
किन रोकिन्छन् ?
महाकाली र कालापानीहरु
भोकले किन चिच्च्याउँछन् ?
कालीकोटे र हुम्लीहरु

देशमुक्ति र क्रान्तिका नाममा
बुद्ध र बुद्धत्वको ध्वजा फहराएको मेरै देशमा
को हुन् युद्ध रच्नेहरु ?
को हुन् मानव संहार गर्नेहरु ?

सडकका दुवै किनाराबाट
चिच्च्याई-चिच्च्याई मलाई सोधिरहेछन्
अनेकौँ बटुवाहरु
हाम्रो देश कता गइरहेको छ ?
कता भास्सिइरहेछ ?
खै, को तम्सिरहेछ समाधानको खोजी गर्न ?

source: nepalikavita.com